Ostoja żyznej buczyny niżowej
To wyjątkowy las liściasty, którego cechy nawiązują do zbiorowiska naturalnego, rozwijającego się w sposób zbliżony do dzikiego, bez większej ingerencji człowieka. Jest fragmentem większego kompleksu leśnego zwanego Lasami Reckimi, który z kolei stanowi część jeszcze rozleglejszych Lasów Trzebiesławickich.
Las Ujejsce ma kształt wydłużonego prostokąta o wymiarach 26 m szerokości na 660 m długości.
Na jego początku i końcu znajdują się niewielkie fragmenty z udziałem 40–60-letniej sosny pospolitej. W podszyciu (niższej warstwie krzewów i młodych drzew) doskonale odradza się buk, co sprawia, że obszar ten w przyszłości naturalnie przekształci się w buczynę – las zdominowany przez buki.
Czym jest żyzna buczyna niżowa?
Żyzna buczyna niżowa to zwarty las bukowy. Występuje na żyznych, brunatnych glebach z głęboko zalegającą wodą gruntową. Drzewostan jest zwarty, niemal jednogatunkowy, złożony głównie z buka, z niewielką domieszką jesionu i jaworu. Warstwę krzewów stanowią głównie młode buki oraz rzadziej jawory, jarząby i jesiony.
Środkowy fragment to serce tego obszaru: żyzna buczyna niżowa w wieku 60–80 lat, z okazami sięgającymi nawet 90, a sporadycznie ponad 100 lat. Rosną tu buki o ponad 3 m obwodu pnia (mierzonego na wysokości piersi – tzw. pierśnica).
Jest to największy fragment Lasu Ujejsce, porośnięty żyzną buczyną niżową. Co ciekawe, ten typ lasu osiąga w Polsce wschodnią granicę swojego zasięgu w Europie. Licznie występuje na Pojezierzu Pomorskim oraz na skraju Wyżyny Śląskiej.
Runo (najniższa warstwa roślinności: zioła, trawy, kwiaty) odznacza się wyraźnym aspektem wiosennym. Rośliny runa intensywnie rozwijają się i kwitną właśnie wiosną, wykorzystując światło docierające przez gałęzie jeszcze bezlistnych drzew.
Wiosną dominują zawilec gajowy, żywiec bulwkowaty, konwalia majowa, fiołek leśny, czosnek niedźwiedzi i ziarnopłon wiosenny. Natomiast latem wyróżniają się wiechlina, perłówka, szczawik zajęczy, poziomka, kopytnik pospolity, podagrycznik pospolity, gajowiec i przytulia wonna.
Na wilgotnych stanowiskach pojawia się bluszcz pospolity oraz, w dużych płatach, szczyr trwały.
Brzoza brodawkowata (Betula pendula), Buk pospolity (Fagus sylvatica), Grusza polna (Pyrus pyraster), Jarząb pospolity (Sorbus aucuparia), Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), Klon jawor (Acer pseudoplatanus)