Las Na Zawsze VeloLas

O lesie

Malowniczy i tajemniczy las w Bochotnicy to grąd subkontynentalny, czyli siedlisko niezwykle charakterystyczne dla wschodniej i południowo-wschodniej części Polski. To, co wyróżnia ten obszar, to jego unikatowe położenie na urodzajnych glebach lessowych, typowych dla naturalnego krajobrazu wyżynnego. Las znajduje się w obrębie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego, w miejscu, gdzie zagęszczenie wąwozów lessowych jest największe w całej Europie i przekracza 10 km na 1 km².

Spacerując dnem tych głębokich wąwozów, można poczuć się jak w naturalnej katedrze. Pionowe, gładkie ściany lessowe sięgają tu nawet kilkunastu metrów wysokości, a splecione u szczytu korony drzew tworzą zielone sklepienie. Dzięki takiemu ukształtowaniu terenu wewnątrz panuje specyficzny mikroklimat – jest chłodniej i wilgotniej niż na otwartej przestrzeni.

Niezwykły drzewostan

W tym lesie natura ukazuje swoją niezwykłą wolę życia. Na skutek procesów erozji systemy korzeniowe drzew są często odsłonięte, przez co rośliny dosłownie „wiszą w powietrzu”, tworząc nad głowami spacerowiczów fantazyjne, splątane rzeźby. Mimo tak trudnych warunków, drzewa te skutecznie kotwiczą zbocza, chroniąc je przed osuwaniem.

Dominującym gatunkiem jest tu grab, którego gładka, stalowoszara kora z podłużnymi „mięśniami” sprawia, że pnie wyglądają jak wyrzeźbione z kamienia. Towarzyszą mu liczne lipy drobnolistne, dęby szypułkowe, czereśnie ptasie oraz klony. W podszycie lasu odnajdziemy „leśne przedszkole” – młode pokolenia grabów i klonów, które w uśpieniu czekają na swoją szansę, by po upadku sędziwego giganta ruszyć w wyścig ku słońcu. Dynamika runa leśnego

Dynamika runa leśnego

Runo grądu zmienia się w rytm pór roku. Wczesną wiosną, zanim drzewa rozwiną liście i zamkną dostęp do światła, dno lasu zamienia się w barwny dywan geofitów. Możemy tu podziwiać łany zawilca gajowego oraz ziarnopłonu wiosennego, który dostarcza pierwszej energii budzącym się owadom. W miejscach, gdzie światło dociera przez cały sezon, rozwija się bogate, trwałe runo. Występują tu m.in.: przylaszczka pospolita, kopytnik pospolity, fiołek leśny, miodunka ćma, gajowiec żółty, konwalijka dwulistna oraz paprocie, takie jak nerecznica samcza.

Serce i życie lasu

O naturalnym bogactwie ekosystemu świadczy duża ilość martwego drewna w różnym stopniu rozkładu. Rozkładające się pnie to nie tylko „hotele” dla rzadkich chrząszczy, ale także naturalne magazyny wody, pomagające lasowi przetrwać okresy suszy. Las jest również ostoją dla ptaków i dzikich zwierząt, których tropy i nory można napotkać podczas wędrówki.

Ten unikatowy ekosystem to wielka, żywa tkanka, w której sędziwe drzewa pełnią rolę filarów podtrzymujących stropy zielonej katedry, a ich splątane korzenie działają niczym mocne liny, chroniące ściany wąwozów przed rozsypaniem się w pył.