Ten dobrze rozwinięty grąd subkontynentalny zajmuje powierzchnię 1,77 ha i stanowi część większego, zwartego kompleksu leśnego. Las znajduje się na pograniczu województwa mazowieckiego i lubelskiego, we wschodniej części Polski.
Skład gatunkowy
Dominującym gatunkiem jest grab pospolity występujący w różnym wieku. Liczne młode siewki grabowe w podszyciu świadczą o naturalnym charakterze tego zbiorowiska. Jako domieszka występują: dąb szypułkowy, topola osika, brzoza brodawkowata, sosna pospolita oraz olsza czarna na wilgotnych stanowiskach.
Warstwa krzewów jest skromna i składa się głównie z młodych okazów grabu, jarzębiny pospolitej oraz trzmieliny pospolitej i brodawkowatej. Większość drzew ma 50-80 lat, choć w lesie rosną także malownicze, stare dęby szypułkowe przekraczające 20 metrów wysokości.
Charakterystyka terenu
Teren jest niemal równy, jedynie na południu przecina go rów, który wiosną okresowo wypełnia się wodą. W kierunku północnym teren delikatnie się wznosi, co wpływa na obniżenie poziomu wód gruntowych i zmianę składu gatunkowego lasu. W tej części grąd przechodzi w subkontynentalny bór mieszany z przewagą sosny pospolitej oraz domieszką dębu szypułkowego, topoli osiki, brzozy brodawkowatej i jarzębiny pospolitej.
Roślinność runa
W środkowej i północnej części lasu występuje wiele naturalnych wykrotów, gdzie powoli ustępują gatunki pionierskie i krótkowieczne – brzoza i osika. Runo tworzą liczne geofity – wieloletnie rośliny zielne o bardzo krótkim okresie wegetacji. Rozwijają się jedynie przez 2-3 miesiące wiosny, gdy światło jeszcze dociera do dna lasu, zanim drzewa w pełni się ulistnią.
Wiosną licznie pojawia się zawilec gajowy i ziarnopłon wiosenny, które szybko zamierają w maju i czerwcu. Trwałymi elementami runa są mchy, szczawik zajęczy oraz charakterystyczna dla grądów trawa – kosmatka. W północnej części, gdzie dominuje obficie rozrastająca się borówka czarna, gleba staje się mniej urodzajna, bardziej przepuszczalna i kwaśna.
Znaczenie przyrodnicze
Grąd subkontynentalny jest charakterystycznym typem lasu dla wschodniej części kraju i typowym elementem naturalnego krajobrazu wyżynnego związanego z bardzo urodzajnymi glebami.
Brzoza brodawkowata (Betula pendula), Dąb szypułkowy (Quercus robur), Olcha czarna (Alnus glutinosa), Topola osika (Populus tremula)